برگ نخست   اشعار مولانا   اشعار عشقری   احمد ظاهر   کيبورد دری   دفتر مهمانان

احمد ظاهر » حرف ب     با آن همه قول و قرار و پيمان با خبر باش باده ها خاليست باز آمدی ای جان من، جانها فدای جان تو باز آی و کنارم بنشين تا به تو گويم باز ميخواهم ترا، ای عشق من بت نازنينم، مه مهربانم بخدا تنگست دلم بخود گفتم پس از چندی فراموشت کنم، کردم بد دعايت کنم او بد دعايت کنم بداغ نامرادی سوختم ای اشک طوفانی بر خاطر آزاده، غباری ز کسم نيست برايم گريه کن امشب، که تنها امشبم با تو برويد ای حريفان بريده باد پای من، اگر رود بخانه اش بسکه جفا ز خار و گل، ديده دل رميده ام بمان ای شب که تاريکی و بيداری، دلم خواهد بنازم قلب پاکت، مادر من به آسمان بگوييد، به دلبران رسانيد به جز تو مونس ديگر درين ديار ندارم به ساغر نقل کرد از خم شراب، آهسته آهسته به سنگ غم زدی پيمانه ام را به عزم توبه سحر گفتم استخاره کنم به کس چی؟ بهار آمد صفحه ۱ از ۲ بعدی