برگ نخست   اشعار مولانا   اشعار عشقری   احمد ظاهر   کيبورد دری   دفتر مهمانان

احمد ظاهر » حرف ت     تا بجفايت خوشم، ترک جفا کرده يی تا كــی به تمنـای وصـال تو يگانه تا لبش در نظرم ميگذرد ترا افسون چشمانم ز ره برده ست و می دانم (دعوت) ترا صد بار گفتم که غلامت من ترسم آزاد نسازد ز قفس صيادم تنها تويی، تنها تويی، در خلوت تنهاييم تنیده یاد تو در تار و پودم، میهن، ای میهن! تو با منی، تو با منی تو برايم مقدسی تو به یک دشت پر از گل تو دانی تو، زچه جوهر آفريدی، دل داغدار ما را تو گل ناز همه، سرو طناز همه توبه، توبه، از شب هجران توبه